Τα ελαττώματα μου και ο αριθμός 53

Κατ' αρχήν να ευχαριστήσω όλους όσους μου ευχήθηκαν σήμερα για τα γενέθλια μου καθώς και την Κοκκινοσκουφίτσα που μου ευχήθηκε και μέσα από μια ανάρτηση της. Και να πω για όσους δεν ξέρουν (που πλέον είναι λίγοι) ότι το 53 στο ψευδώνυμο μου δεν είναι ούτε ηλικία, ούτε έτος γεννήσεως, ούτε αγαπημένος αριθμός, ούτε βάρος, ούτε ύψος, ούτε νούμερο παπούτσι, ούτε νούμερο παντελόνι, ούτε οτιδήποτε εξωφρενικό στο οποίο πάει ο νους σας (μεγάλη η φαντασία του ανθρώπου, ποτέ δεν ξέρεις τι θα σκεφτεί), αλλά ημερομηνία γενεθλίων (5/3).
Και για όσους απορούν για το έτος γεννήσεως, είναι το 1982 κι έκλεισα τα 27.



Η Κοκκινοσκουφίτσα και ο Κακός Λύκος, που μάλλον αποφάσισαν να κάνουν κόμμα εναντίον μου και ν' αλλάξουν τα δεδομένα του κλασσικού παραμυθιού, με κάλεσαν σ' ένα "παιχνίδι" (ναι παιχνίδι το λέμε τώρα) όπου πρέπει να πω 10 ελαττώματά μου, κουσούρια μου, παραξενιές μου, ιδιοτροπίες μου, κάτι τέτοιο τέλος πάντων.
Οπότε, ας μπούμε στο "ψητό"!


1. Έχω λόξα με τα βιβλία. Μεγάλη λόξα. Δεν θέλω να μου τα τσαλακώνουν, να μου τα διπλώνουν, να μου τα μουντζουρώνουν, να μου τα τσακίζουν, ή δεν ξέρω κι εγώ τι. Βιβλία δικά μου πολυδιαβασμένα, είναι ακόμα σαν καινούρια.

2. Δεν θέλω να μου μιλάνε με άγχος, γιατί μου το μεταδίδουν και είναι κουραστικό. Είμαι χαλαρός άνθρωπος, όσο μπορώ τουλάχιστον, κι όταν έρθει κάποιος και μου πει κάτι τρομερό πανικόβλητος, πιο πολύ με ταράζει ο πανικός του, παρά το ίδιο το γεγονός.

3. Επειδή είμαι άνθρωπος της Υπομονής (με κεφαλαίο Ύψιλον παρακαλώ) μέχρι αηδίας, δυστυχώς αργώ στα ραντεβού μου, γιατί πάω με το πάσο μου. Λέω "δυστυχώς", γιατί αναγνωρίζω ότι για πολλούς αυτό είναι κάτι που τους ενοχλεί, έτσι προσπαθώ όσο γίνεται να κόψω αυτήν την συνήθεια.

4. Μπορεί να μη καπνίζω και να μη πίνω, αλλά μ' αρέσουν όλες οι "κακές" τροφές. Φαστ φουντ, γαριδάκια, σοκολάτες, και τα συναφή. Τα οποία τρώω σε υπερβολικές ποσότητες, και ύστερα παραπονιέμαι ότι πονάει το στομάχι μου. Ένας Θεός ξέρει πως παραμένω τόσα χρόνια σε ένα φυσιολογικό βάρος.

5. Ξεχνάω. Ξεχνάω συνέχεια, όχι λόγω αλτσχάιμερ, αλλά λόγω υπερβολικής αφηρημάδας. Όχι μόνο ξεχνάω, αλλά πολλές φορές δεν παίρνω καν χαμπάρι κάτι που γίνεται μπροστά στα μάτια μου. Δεν το συνειδητοποιώ καν.

6. Κάποιες φορές συμπεριφέρομαι ανώριμα. Χτυπάω στο δρόμο άσχετα κουδούνια κι εξαφανίζομαι, ή στην ώρα του μαθήματος πετάω χαρτάκια και στυλούς στους διπλανούς μου και γίνεται το σώσε.

7. Όταν βλέπω ποδόσφαιρο, παθιάζομαι τόσο που βάζω τις φωνές. Ευτυχώς αυτό το κάνω μόνο στο σπίτι μου, κι όχι όταν βρίσκομαι έξω. Τότε θα γινόμουν ρόμπα ξεκούμπωτη!

8. Όταν ακούω μουσική, κάποιο συγκεκριμένο τραγούδι, δεν θέλω να με διακόπτουν. Εκείνη την ώρα ταξιδεύω κι ονειρεύομαι, κι ένα σκούντημα με προσγειώνει ανώμαλα στη γη.

9. Αν δεν έχω κάποια πρωινή υποχρέωση, κοιμάμαι πολλές ώρες. Αυτό γίνεται για δυο λόγους: ο ύπνος είναι πολύ γλυκός, και οι αλλαγές στα όνειρα έχουν πάντα ενδιαφέρον.

10. Θα δανειστώ ένα στίχο από ένα παλιό τραγούδι του Βασίλη Καρρά: "Το μεγαλύτερο, απ' τα ελαττώματά μου, είναι που εμπιστεύομαι εύκολα, κι ανοίγω την καρδιά μου"...



Υ.Γ. Όσους είχα υπόψιν να προσκαλέσω σ' αυτό το παιχνίδι, έπαιξαν ήδη, γι' αυτό προσκαλώ όποιον θέλει να συμμετάσχει!

Εξεταστική τέλος

Εγώ τουλάχιστον τελείωσα. Την επόμενη εβδομάδα ξεκινώ πάλι μαθήματα. Προς το παρόν περιμένω τα αποτελέσματα. Ωραίο πράγμα να έχεις πολύ ελεύθερο χρόνο... Για όσο κρατήσει φυσικά!

Nip/Tuck

Έχω ένα κόλλημα με αυτή τη σειρά... Δεν ξέρω γιατί. Όποτε την βλέπω με καθηλώνει. Δεν είναι ούτε οι ανατριχιαστικές σκηνές στο χειρουργείο, ούτε οι "ακατάλληλες" σκηνές. Είνται το ότι τα όσα διαδραματίζονται σε αυτήν, και η πλοκή, είναι τέτοια ώστε σε μαγνητίζουν. Παρόλο που έχω δει όλα τα επεισόδια που έχουν παιχτεί μέχρι τώρα, άρχισα να τα βλέπω ξανά από την αρχή, μια κι έχουν περάσει μήνες και δεν τα θυμάμαι απόλυτα.
Τρελό κόλλημα λέμε!

Γιώργος Αλκαίος - Το δικό μας παραμύθι

Μας κοροϊδεύουν τελικά

Στην προηγούμενη ανάρτηση αντέγραψα από τα νέα χτες, ένα κείμενο που αναφερόταν στις βλαβερές συνέπειες του αλκοόλ. Σήμερα στην καθημερινή, αναφέρεται ακριβώς το αντίθετο. Παραθέτω αυτούσιο το κείμενο:

Το αλκοόλ με μέτρο φέρνει καλά αποτελέσματα στην υγεία

Οι υγιείς ηλικιωμένοι ενήλικες που πίνουν 1-2 ποτά ημερησίως, εκτιμάται ότι έχουν μικρότερη πιθανότητα να αναπτύξουν με την πάροδο του χρόνου κάποιας μορφής ανικανότητα όσον αφορά τη φυσιολογία τους, δείχνει νέα μελέτη.

Από τη μελέτη, κατά τη διάρκεια διεξαγωγής της οποίας παρακολουθήθηκαν περίπου 4.300 Αμερικανοί, διαπιστώθηκε ότι οι υγιείς «μετριοπαθείς» πότες εμφάνιζαν μικρότερη πιθανότητα να εκδηλώσουν προβλήματα στο βάδισμα, στις καθημερινές εργασίες και σε άλλες φυσικές δραστηριότητες, για χρονική περίοδο πέραν των τεσσάρων ετών. Ομως αυτά τα οφέλη δεν παρατηρήθηκαν μεταξύ ανδρών και γυναικών που είχαν ήδη προβλήματα στην υγεία τους κατά την έναρξη της μελέτης.

Τα συμπεράσματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό American Journal of Epidemiology, και μεταξύ άλλων αποδείχθηκε ότι η κατανάλωση ενός αλκοολούχου ποτού, σε «ισοδύναμη» ποσότητα μπίρας ή κρασιού για παράδειγμα, τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας, μπορεί να βοηθήσει στην ανάσχεση φυσικών αδυναμιών σύμφωνα με τη δρα Alison A. Moore του Πανεπιστήμιου της Καλιφόρνια στο Λος Αντζελες, η οποία ήταν και εκ των ερευνητών της μελέτης.

Οι λόγοι που συμβαίνει αυτό δεν είναι πλήρως αποσαφηνισμένοι, αλλά ενδεχομένως το όφελος να προέρχεται από τον μικρότερο κίνδυνο ανάπτυξης καρδιαγγειακής νόσου, είπε η δρ Moore στο Reuters Health.

H ίδια και οι συνεργάτες της έλαβαν υπόψη τους το ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου που είχαν υποστεί όσοι παρακολουθήθηκαν στη μελέτη, το οποίο αποτελεί μία σοβαρή αιτία αναπηρίας στους ηλικιωμένους ενήλικες. Ωστόσο η δρ Moore εξήγησε ότι πολλοί ηλικιωμένοι υποφέρουν από «μίνι εγκεφαλικά επεισόδια», δηλαδή «διασπάσεις» στην παροχή αίματος του εγκεφάλου που μπορεί να μην προκαλούν σαφή συμπτώματα, αλλά επηρεάζουν μακροπρόθεσμα τις λειτουργίες του ατόμου.

Τα συμπεράσματα

Τα ευρήματα της μελέτης βασίστηκαν σε στοιχεία από ανασκόπηση υγείας σε 4.276 Αμερικανούς ενήλικες, οι οποίοι ήταν ηλικίας 60 ετών κατά μέσον όρο και χωρίς φυσικές αναπηρίες κατά την έναρξη της μελέτης. Πέντε χρόνια αργότερα, 15% από αυτούς είχαν αναπτύξει κάποιο είδος αναπηρίας, συμπεριλαμβανομένης της δυσκολίας στο βάδισμα, στην καθημερινή υγιεινή και σε καθημερινές ασχολίες.

Σε γενικές γραμμές οι άνδρες και οι γυναίκες που κατά την έναρξη της μελέτης κατανάλωναν λίγη έως μέτρια ποσότητα αλκοόλ –λιγότερα από 15 ποτά την εβδομάδα– είχαν κατά 25% μικρότερη πιθανότητα να αποκτήσουν αναπηρία. Ωστόσο, το όφελος ήταν περιορισμένο στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, τα οποία είχαν αρχίσει την ήπια κατανάλωση αλκοόλ χωρίς να εμφανίζουν σημαντικά προβλήματα στην υγεία τους. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι όταν οι μεγαλύτερης ηλικίας ενήλικες έχουν ήδη βεβαρημένη υγεία, το αλκοόλ δεν μπορεί να τους προστατέψει από τη φυσική κόπωση. Η αλληλεπίδραση μεταξύ της αλκοόλης και πολλών φαρμάκων, για παράδειγμα, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αναπηρίας.

Καθημερινή

Υ.Γ. Τελικά εγώ θ' αρχίσω να μη πιστεύω τίποτα απ' όσα διαβάζω!